Listy do Jerzego - Maria
Cykl 23 listów tchnących gamą wciąż żywych uczuć do zmarłego już męża.
Cykl 23 listów tchnących gamą wciąż żywych uczuć do zmarłego już męża.
... poza emocjonalnym działaniem, funkcją beletrystyki jest również być świadectwem i miarą upływającego czasu wraz ze wszystkimi jego manierami i właściwościami. (...) Nie poprawiam więc tekstów- niech odżyją tak, jak wyrosły.
Pierwszy rozdział tej powieści powstał w 1939 roku i został opublikowany w "Wiadomościach Literackich" pod tytułem "Mąż Róży". Następne rozdziały ukazały się w latach 1939-1940 w Paryżu. Po dłuższej przerwie, w czasie której powstały "Klucze" i "Zmowa nieobecnych", autorka powróciła do brulionów, i
"Tristan 1946" Marii Kuncewiczowej to powtórka celtyckiego mitu o Tristanie i Izoldzie, a zarazem próba spojrzenia na skomplikowane losy ludzkie tuż po II wojnie światowej. Powieść psychologiczna, powieść o miłości, ale i obrachunek z historią.
Klucze to książka wspomnienie, opowiadająca historię wojennej tułaczki Marii Kuncewiczowej. Po opuszczeniu Kazimierza, autorka przemierzała Europę w poszukiwaniu swojego miejsca. Poprzez Wołyń, Huculszczyznę, Bukareszt, Francję a skończywszy na Anglii, szukała schronienia, mając w sobie ciągle
"Autorka wabi nas złudnie w czarującą wiosnę francuskiej Riwiery... Wydaje się nam, że nic się tu nie zdarzy - najwyżej skończy się lato. I niecierpliwy albo obojętny czytelnik, nie spodziewając się doniosłych lub podniecających faktów, może łatwo prześliznąć się przez ten słoneczny pejzaż i
Niezwykły, głęboki, poruszający portret psychologiczny kobiety niespełnionej, zawiedzionej i nieszczęśliwej. Historia pięknej i utalentowanej Róży, której karierę artystyczną złamał w zaraniu nieodpowiedzialny nauczyciel, a serce - nazbyt pochopnie obdarzony wielkim uczuciem młody mężczyzna.
Zawarte w tej książce opowiadania, felietony i szkice literackie, rozproszone po czasopismach krajowych i zagranicznych w latach 1924-1957, wydajemy w książce po raz drugi. Od pierwszej publikacji upłynęło 25 lat, mamy więc nadzieję, że starsi Czytelnicy przypomną ją sobie z radością, a dla
Opowiadania jak ożywione czarno-białe fotografie. Historie zanurzone w codzienności wyznaczonej tym samym upływem czasu, a jakże zróżnicowanej, innej dla każdego z bohaterów tej książki. Nadzieje i rozpacz, prawdziwe tęsknoty i fantazje, praca w pocie czoła i słodkie nieróbstwo - losy zbiegające